Op 30 april willen wij bij geschikte weersomstandigheden om 9:30 vertrekken voor een rondje Vise-Aubel.
Starttijden vanaf 20 April: B groep: 9:15u, A groep: 9:30u.
.. Toerrijders die geïnteresseerd zijn in het rijden in clubverband welkom zijn om als gastrijder op zaterdag ochtend met een van de TC Stein groepen mee te rijden…
Met een grote gecombineerde groep werd er zaterdag ochtend gestart voor de klassieke rit Visé -Aubel. De meesten rijden nog steeds met lange broeken en of beenstukken en korte mouwen waren al helemaal niet te noteren. Op de Maasdijk constateerde Gied een langzaam leeglopende band en iets verder liep ook de band van ondergetekende leeg. Gezamenlijk werden de binnenbanden vervangen en konden we weer verder.
Onderweg haalden wij Cees nog in die bezig was zijn natte broek van vorige week droog te rijden. Na Kanne begon het wegdek op het jaagpad steeds slechter te worden en een combinatie van niet waarschuwen voor de gaten en een slecht opgepompte band zorgde ervoor de ondergetekende weer lek reed. Stephan die zich was aan het opwarmen voor Tilf Bastogne Tilf besloot via een kortere weg door te rijden en 2 rijders die oorspronkelijk met ons gestart waren kwamen vanuit de achterhoede weer voorbij de rest van de groep.
In de heuvelzone aangekomen besloten Rob en Bettini een sprintje te maken voor de bergpunten, hetgeen op de eerste klim in het voordeel van Rob uitviel en op de volgende klim mocht Peet met de eer strijken.
Omdat het nog steeds bar koud was en er al behoorlijk tijd verloren was met het banden plakken verzochten een aantal rijders om een iets kortere en minder zware route te rijden wat zich uitte in het overslaan van de lus langs Mortier waardoor er één klim en 5km minder moest wordt afgelegd dit onder protest van Jan C.
In Aubel werd door een gedeelte van de groep gepauzeerd en en ander gedeelte reed linea recta naar huis terug.
Op de terugweg werden beide groepen geconfronteerd met ongeduldige en agressieve autorijders waardoor Ralph schade aan zijn fiets opliep.
Thuis gekomen noteerde de gps de volgende gegevens: klik klik
Klokslag 9.30u vertrokken 7 leden van TC stein aan Le Marmotte,1 rijder had zich zo moeten haasten dat hij vergeten was zijn lange pyamabroek uit te doen, na het eerste klunen op de prins Mauritslaan in Beek kregen we de wind in de rug richting Schinveld. Daar de grens over waar Gied (zoals vooraf aangegeven) afscheid van ons nam. Met Tom-Tom Vorstermans reden we door het Duitse landschap heen. in Waldfeucht stond ons een aangename verassing te wachten namelijk een fikse plensbui regen. We besloten geen pauze te houden en reden, nu met wind op kop, huiswaarts te fietsen. Cees had het helemaal gehad maar met z’n 76 jaar alleen maar respect (volgende keer wel de pyamabroek uit Cees). Blauw van de kou thuisgekomen met bijna 100 km in de benen, hopen we op beter weer voor volgend weekend.
10 rijders en een gastrijder stonden aan de start bij Chrit. Temperatuur was aan de frisse kant maar wel voor de meesten de eerste clubrit dit jaar in de korte broek.
Het ontbreken van een wegkapitein (als er die al in het verleden ooit is geweest) was duidelijk te merken. Waar vroeger een redelijk constant tempo er op werd nagehouden was er nu de hele dag door een zenuwachtige koers met een spervuur van demarrages. Vooral nadat we de Duitse grens hadden overschreden.
ëén positief punt: voor het eerst in de geschiedenis van TC Stein hebben we ons niet verreden op de beruchte Neukelerweg. Het hoogste punt van de route ging over het onverharde deel van de Limburgse La Finestre, het 3-landenpunt aan de zuidkant. Peet Bettini-de houtworm enz. en Raymond C. waren de klimgeiten gedurende de hele rit en ze duelleerdedan ook op elke helling. Wie de bolletjestrui uiteindelijk heeft gewonnen moet nog worden bekeken via de fotofinish.
Na de top werd het veld nog verder uit elkaar getrokken en een hoog gemiddelde (niet dat dát nodig was) zat er niet meer in.
Opmerkelijk was dat één coureur met ernstige rugklachten bij elke helling deze rug op spanning moest zetten en er met een rotvaart vandoor ging.
Math V. ook weer eens in een bergrit van de partij, merkte dan ook terecht op: doa geit dea weer mit die pien in de ruhk.
Verder geen lekke banden te melden en na een zeer korte pauze (zie boven) zijn we richting Stein vertrokken.
Grauwellentére zijn we thuis gekomen met 27,7 gem. en 92 km op de teller.
GPS data:
http://app.strava.com/activities/52243159
Volgende week weer het Pruusjes op!
De nagenoeg vlakke rit naar het Circuit van Zolder stond vandaag op het programma. 3 rijders waren om kwart over negen vertrokken en 11 rijders vertrokken om 9:30 bij Chrit. Onderweg werden nog eerst Jos en iets later Jan opgepikt.
De twee warme dagen van afgelopen week waren uitzonderingen geweest, wederom reed iedereen in winter tricots, windvestjes, ondershirts met lange mouwen, beenstukken, volle handschoenen en zelfs de overschoenen waren in overvloed aanwezig. Het tempo lag zoals gewoonlijk bij deze rit meestal net boven de 30km/u al blijven er mensen die vinden dat ineens 5km/u harder moet worden gereden.
Bij de pauze plaats zaten 2 personen van de eerste groep op ons te wachten, zij hadden de kastelijnsvrouw wakker gemaakt waardoor we onmiddellijk konden aanschuiven. Een voorzichtig zonnetje zorgde dat de temperatuur (uit de wind) zelfs een beetje aangenaam werd. Kees was ook met de eerste groep vertrokken maar hij had een kortere route gereden.
Het wakker maken van de kastelijnsvrouw had ook zo zijn nadeel, waar Thei al was aan het klagen dat de koffie (weliswaar met cake en chocolaatje) aan de dure kant was moest voor de appeltaart prijzen worden betaald waar ze aan de Cote d’Azur zelfs van zouden schrikken.
Op de terug weg werd voorzichtig gestart omdat er nog moest worden gewacht op de wat tragere vertrekkers maar daarna ging het tempo met schuin de wind tegen toch omhoog. Behalve de gebruikelijke discussie over route was er verder niets bijzonders te melden. Totale afstan, 111km met een snelheid van iets minder dan 30km/u.
(GPS data)
Volgende week richting het 3-landenpunt zal iemand anders verslag moeten doen ivm afwezigheid van ondergetekende.
Het land van Hervė was vandaag weer eens aan de beurt. De B mannen waren vertrokken met 4 personen en de A mannen met 11 personen. Math V. Had besloten voor de A groep uit te rijden en deed dit zo hard dat hij ruim voor hun bij de Boswachter in Slenaken was.
Hard rijden was in het begin niet al te moeilijk als gevolg van de straffe noordenwind die in de rug stond. Bij de lange niet al te steile klimmetjes op deze route ontstonden wat kleine verschillen maar boven werd steeds netjes gewacht.
De afdaling van Henri Chapelle naar Teuven leek door de tegenwind vandaag moeilijker dan de beklimmingen.
Bij de Boswachter zat Math ons op te wachten in het zonnetje op het terras. Ondanks dit vrij sterk zonnetje was het toch nog behoorlijk koud. voor Jan C. te koud om buiten te blijven zitten, voor de anderen een teken dat de koffie snel moest worden gedronken daar deze anders in ijskoffie zou veranderen.
Op de terugweg was de wind ijzig koud en moesten we concluderen dat tegenwind veel kouder aanvoelt dan rugwind. De GPS route via Stoeperd werd gevolgd, maar in de route beschrijving stond dat er eigenlijk via Walem-Klimmen-Hulsberg had moeten worden teruggereden.
Richting Geverik werden er wat waaiers getrokken omdat de mensen vooraan weer eens verzuimden af en toe achterom te kijken. Maar iedereen kwam toch samen aan, na 100km fietsen en 700 hoogte meters met een gemiddelde van om en nabij de 28km/u.
Rondje Piringen ofwel “Modderhappen in het Haspengouwse”
Met 2 man waren ze slechts, de zogenaamde “B ploeg” maar waar deze 2 man 15 minuten eerder waren vertrokken dan de 13 “A” mannen zaten ze toch al 30 minuten te wachten bij de pauze plaats voordat de rest arriveerde. Het vermoeden bestaat dan ook dat dit eigenlijk gewoon 2 gecamoufleerde A leden waren.
Het wegdek lag er vanwege de lange winter en regen van afgelopen week niet al te best voor. Dit leidde dan ook tot een eerste lekke band voor Tino na Lanaken. Kijken naar de reparatie kunsten stel ik als voorzitter voor om een verplichte bandplak-test in het vervolg als toelatingseis voor nieuwe leden in te voeren.
Tussen Hoesselt en Piringen was het echt weer hommeles, de weg was gedurende korte tijd open gebroken in de daarop volgende kilometers was er meer modder dan asfalt te zien.
Gelukkig was het in Mal bij de pauzeplaats goed toeven en werd er lekker koffie voor ouderwetse prijzen geserveerd.
Na de Pauze stond de wind in de rug wat automatisch tot een hoger tempo leidde. Maar de 2 B rijders (die zich inmiddels bij de A-tjes hadden aangesloten wilden deze nog een poepje laten ruiken en deden dit door hard voorop te gaan rijden. Het tempo deed elke twijfel over de eerder genoemde camouflage verdwijnen. Op de brug langs de autoweg splitste zich de groep weer in tweeën en na 97 km waren we weer terug in Stein.
De Route Ulvend is volgens sommige leden te zwaar zo vroeg in het seizoen. Normaal gesproken is dit de 7e rit en dan hebben de meesten toch al wat kilometers achter de kiezen maar als je bijna niet hebt kunnen rijden vanwege het weer en als de temperatuur nog steeds heel dicht bij het vriespunt zit dan is het waarschijnlijk een iets te zware rit.
Met 11 man, waaronder een gastrijder, vertrok de A groep richting de Voerstreek, In Ulestraten kon Jos de eerste lekke band worden noteren en de eerste heuvelzone (Cadier en Keer, Eckelrade, St. geerdtruid) werd op voorhand al overgeslagen om het wat makkelijkere te maken. Bij de klim naar Ulvend moest ondergetekende constateren dat er lood in de benen zat hierdoor moest de rest vrij lang wachten. Vol goede moed begonnen we aan de afdaling richting Teuven waar Thei lekreed en omdat dit in de afdaling gebeurde hoorden een 5-tal rijders niet dat er “lek” geroepen werd. Blijkbaar ontdekten ze pas veel later in Teuven dat meer dan de helft er niet meer bij was. Tot overmaat van ramp gingen ze de rest zoeken buiten de route waardoor iedereen zich misliep. De andere groep sloeg de lus langs het pittoreske Rott over en reed rechtstreeks naar Mechelen. Beide groepen reden langs de beoogde pauze plaats en besloten op verschillende plaatsen te gaan Pauzeren.
De gastrijder hield het voor gezien en reed rechtstreeks naar huis en de grootste overgebleven groep splitste zich nog een keer omdat de kou er toe leidde dat niet iedereen meer zin had om de laatste klim naar Trintelen nog te rijden. Waar vorige week nog stemmen te horen waren dat we bij de “Maaskant route” altijd afslagen missen was het bij deze rit bepaald niet beter.
Al met al eindigde de rit met (volgens Jan C.) het laagste gemiddelde ooit…. wat net boven de 25km/u lag.
Pasen, bijna April, zomertijd…. het klinkt mooi maar nog steeds is het buiten ijskoud en eigenlijk te koud voor een tourtocht van bijna 100 km. Desalniettemin en mede omdat het gelukkig erg droog was hadden zich toch 11 mensen van de A ploeg verzameld voor deze rit. Onder deze 11 zat ook een eenzame B rijder die om kwart voor 11 tot zijn teleurstelling moest constateren dat er niemand anders van de B groep aan de start stond.
De noordoosten wind waaide niet al te hard maar de kou maakt de lucht dikker dus heb je vaak het idee dat de wind tegen staat. Zoals gewoon op deze rit werden hier en daar de afslagen voorbij gereden maar gelukkig nooit verder dan enkele tientallen meters. De snelheid zat er ondanks de koude goed in en het gerucht gaat dat een van de leden de grote overschotten doping op de markt heeft opgekocht.
Rond Meeuwen was het even zoeken om de pauze plaats te vinden en toen we eindelijk bij de brasserie arriveerden waar we de laatste 2 jaar hadden gepauzeerd bleek deze de naam te hebben gewijzigd in “te huur” en, nog erger, het was gesloten. Gied wist iets verder op een cafe te vinden waar we gratis paaseieren kregen voorgeschoteld.
Op de terugweg moesten we een lekke band noteren van Peters S. en tijdens het repareren was er verdacht schuim onder Piet B zijn voeten te zien.
In de lus Salamander-Opgrimbie had door de koude niemand meer zin zodat we thuiskwamen na 95km met een gemiddelde van om en nabij de 28km/u.
Wat een contrast; niet alleen het weer maar ook het aantal leden aan de start, Chrit was er op pantoffels met pasjes die nog niet uitgereikt waren en Jan op de Camp met ijsmuts maar op de door de weekse fiets, schrijver van deze stond er een zijn eentje en besloot om nog eens Valdieu maar dan alternatief te doen. Siberisch koud waren de voorspellingen maar dat viel uiteindelijk mee, wel koud maar het winterjack van TC Stein is van goede kwaliteit! Op moment van vertrek begon het licht te sneeuwen, effe getwijfeld maar gewoon doorgezet. Tot Gronsveld bleef het licht sneeuwen, hierna was het redelijk weer, geen regenjasje nodig gehad. Via Aubel centrum omhoog richting grote weg en van hieruit via afdaling Warsage richting Bombay gefietst en via Gronsveld, Meersen, Geulle langs kanaal richting Stein, laatste 30 km was volle wind tegen en helaas niemand om even kop over te nemen, dat was op sommige momenten welkom geweest. Uiteindelijk zonder stop na 3hr.20 min in Stein gearriveerd, aantal km en gemiddelde niet bekend.
Een echte “alternative” deze keer: een last minute wijziging van de route, hevige sneeuwval op dinsdag en woensdag en een dooi die pas op vrijdag inviel in combinatie met sneeuwresten langs de Zuid Willemsvaart maakte dat besloten werd om de Caves Lourdes Alternative te laten vervallen en richting Valdieu te fietsen. Onder matige weersomstandigheden hadden zich 11 man verzameld bij Chrit, Jack met de mountain bike besloot om Valdieu te laten voor wat het was en ging solo van start.
De rest vertrok in rustig tempo richting Gronsveld, de zijwegen werden maximaal vermeden en op de grote wegen was het goed fietsen, gezamenlijk de klim bij Dalhem genomen en via Aubel, achter het slachthuis om richting tussenstop Banholt gefietst. Een enkeling had het hier wat moeilijk, kramp in combinatie met de hele rit in een versnelling fietsen ! Math besloot de tussenstop over te slaan en ging alleen door. De rest na de koffie via Meersen, Kruisberg en Geulle terug naar Beek, Elsloo en Stein, totaal ruim 80km koers met gemiddelde om en nabij de 25 km/hr.
Eric kon niet aanwezig zijn maar besloot ter compensatie op zondag de Cave Lourdes route te rijden. Er was niets van sneeuw te zien langs de Zuid Willemsvaart maar op het plateau na de klim langs de Lourdesgrot leek het wel of je in het hooggebergte zat. Naast de weg lagen (opgewaaide) Sneeuwallen van bijna 2 meter hoog en het smeltwater stroomde in beken van wel 10cm diep over de weg. Iets verder lag de sneeuw ook echt nog op de weg en kon je alleen stapvoets, met de voeten uit de klikpedalen je voortbewegen. Blijkbaar was het een goede keuze geweest om niet deze route te rijden op zaterdag.
